Irina liet me een filmpje zien van Don Oakley. En daarna zat ik er nog een van hem te kijken, en die legt het zo ongelooflijk mooi uit. Zo simpel.

Stel je voor dat jij op de Noordpool staat. Helemaal op de Noordpool. En er wordt gezegd: als je op de Noordpool bent, dan ben je in een verlichte staat. Dan ben je in zelfrealisatie. Dus iedere stap die je zou zetten vanaf de Noordpool om de Noordpool te vinden, is alweer uit de richting.

Dat vond ik zo grappig. Als je wil weten wie je echt bent en het echt wil ervaren, dan is dat alleen maar hier. Nu. Dan is het geen enkele stap die je zet.

De boodschap die doorkwam

Ze spraken over de Deception of love. De teleurstelling in de liefde. En wat ze daarmee bedoelden was zo helder: die teleurstelling was geen liefde. Het was angst met een dun laagje liefde eromheen.

Ze vragen je te onderzoeken: waar is jouw liefde echt? En waarin is het angst, gebaseerd op angst, met een jas van liefde eromheen?

Ken je het verschil? Tussen de liefde gebaseerd op angst, en de liefde gebaseerd op waarheid, op vreugde en vrede? Liefde zoals die werkelijk is. Niet vermomd. Niet als manipulatiemiddel.

Soms is het vernislaagje zo zoet, zo mooi, zo verleidelijk. En het moment dat je dieper kijkt, dieper luistert, dieper begrijpt, dan zie je de angst waaruit het is geboren.

Soms lijkt werkelijke liefde direct. Of hard. Meedogenloos voor de persoonlijkheid, voor het denken, voor het vertrouwde. En als je dan dieper kijkt, zie je dat het is opgebouwd uit vertrouwen. Het reageert niet op angst. Het conformeert niet. Maar is voor iedereen en alles beschikbaar.

Maar het is geen liefde meer als angst eronder verstopt zit. Dan wordt het berekenend, behoeftig, om veiligheid te creëren. Om gezien te worden, gehoord te worden. Een aai over de bol te krijgen. Het spel van angst met het vernislaagje van liefde.

En die werkelijke liefde in jou? Die hoeft niet opgewekt te worden. Gevonden te worden. Gevoed te worden. Gezien of gehoord te worden. Ze is er nu. Hier. Dit moment. In jou.

Dit is de liefde die eeuwig is. Standvastig. Krachtig. Zich niet laat verleiden door de wind van angst, onzekerheid, twijfel of bevestiging. Maar een werkelijk kompas.

De werkelijke liefde is niet afhankelijk van het resultaat, van het gevoel. Het is iets wat van binnenuit is. Je hoeft er niets voor terug. Er hoeft niets tegenover te staan. Het heeft geen voorkeur.

De grootste kracht in onze wereld is de liefde. De liefde die we sturen met onze intentie. Niet omdat iets gefixt moet worden. Niet omdat iets getransformeerd moet worden. Maar met een werkelijk diep vertrouwen.

Want die andere liefde die we zo geneigd zijn te sturen, zit angst in. Ik stuur je liefde want ik hoop dat je beter wordt. Ik stuur je liefde want ik ben bang dat. En in die energie zit de angst die zich verspreidt.

Ze hopen dit concept duidelijk te hebben kunnen maken. Zodat je ogen krijgt om te zien en oren om te horen. Het werkelijke achter het vernislaagje. Het werkelijke ervaren, begrijpen, zien en horen.

Want werkelijk zien en horen is vanuit je werkelijke zelf. En het zien en horen vanuit angst, het handelen en denken vanuit angst, is het vergankelijke deel. Een sluier voor het werkelijke zijn.