Ik vind het altijd zo mooi om te bedenken en te voelen waar iedereen zit. Want waar we allemaal zitten, daar worden lichtlijnen gelegd met elkaar. Niet alleen met mij, maar iedereen met elkaar. En dan stel ik me voor dat dat hele gebied daartussen ook licht krijgt, bewustwording. Iets meekrijgt van deze energie, die altijd zo voelbaar is in de zoncirkel.

Mijn vader vertelde me ooit, sinds hij over is gegaan, dat als ik groepen meenam in visualisatie naar de tempels daar, dat zij ons konden zien als een soort hologram. Dat is hetzelfde als ik hun kan zien, maar andersom. Hij zei: maar het is heel grappig, want jullie zappen in en uit. Het moment dat je je aandacht verliest of met iets aards bezig bent, dan zap je weer uit. Dan zien ze je niet.

En hij zei dat in deze tijd, terwijl we samen aanwezig zijn met hen, dat ze zo in staat zijn, omdat je ontvankelijk bent en echt aanwezig, om je die energie van thuis te laten voelen.

We hadden gisteren een mooie bijeenkomst van Remember. En daarin kwam zo duidelijk naar voren dat we uitdagingen in het dagelijks leven proberen te fixen met ons persoonlijkheidje, met onze mening. En daar zit altijd onrust in, en vaak angst. Het moment dat je stil wordt, en dat geldt ook voor deze zoncirkels, kun je je laten inspireren. Niet alleen door je gidsen of dierbaren die al over zijn, maar ook door je eigen ziel, je hogere zelf. Zo kun je alle uitdagingen in je leven vanuit een ander perspectief gaan zien.

De boodschap die doorkwam

De verbinding met het ongeziene veld, met gidsen, met engelen, met dierbaren die al over zijn, is nooit bedoeld om te vluchten uit het bestaan hier op aarde. Maar om die energie van thuis te integreren in jouw bestaan.

Het is nooit bedoeld om een nieuwe persoonlijkheid te creëren rondom spiritualiteit. Maar het is bedoeld om juist nog meer aanwezig te zijn. In jouw leven nu. Tijdens die uitdaging. Tijdens dat gesprek. Tijdens je wanhoop. En tijdens je vreugde. Te herinneren, te ervaren, die bron van liefde in jou.

Waardoor je niet hoeft te verzuipen in de gedachten van angst, onrust en tekort. Maar waarin je kunt berusten. Want in die bron van liefde in jou is berusting, is vertrouwen. Vreugde, vrede, vrijheid.

En dat is de bedoeling van het contact met thuis, van de afstemming die je doet. Het daadwerkelijk te ervaren. Hier. Met je beide voeten op de aarde. Hier in het mens-zijn, in die menselijke ervaring. Tijdens het conflict. Het niet meer weten. Een diep vertrouwen. Waaruit jij bestaat.

Door de echtheid van deze menselijke ervaring ben je gaan geloven dat je alleen je denken, gevoel en lichaam bent. Maar dat is het aardse stuk. En wat is dat ongeziene stuk in jou? De liefde, de ziel. Het eeuwige.

Lost het jouw dagelijkse problemen op? Ja. Omdat je het gaat bekijken vanuit een totaal ander perspectief. Zoals velen van ons die nu thuis zijn dat ervaren.

Kun je je voorstellen hoe het is als je overlijdt en je lichaam met alle overtuigingen, gedachten, opvoeding en triggers achterblijft? Maar je jezelf opeens ziet, herinnert, ervaart wie je bent. De grootsheid ervan. De liefde. En het ook kunt zien dat die menselijke ervaring een ervaring is van velen. Kun je je voorstellen hoe wij opeens van perspectief veranderden en zagen hoe we verzopen in het dagelijks bestaan. Hoe we verdwaald raakten in een conflict, in een frustratie. Hoe we onszelf voedden met stress omdat we geen vertrouwen hadden.

Wij zijn hier om te verbinden. Je te herinneren. Om het stapje voor stapje te brengen in het dagelijks leven. Niet om ervan weg te rennen. Maar die energie van liefde, van waarheid, in ieder ogenblik te ervaren en je ervan bewust te worden.

En nee, we zeggen niet dat dat gemakkelijk is. We hebben de ervaring achter de rug. Meerdere ervaringen. Meerdere plekken in dit oneindige universum. Deze schoonheid in de ervaring. In het verdwalen en weer thuiskomen.

Maar het is geen fout. Geen fout dat je nu deze ervaring hebt op de aarde. Geen ander wezen die jou hiertoe heeft gedwongen of je vastzette in een systeem of een matrix. Het is het goddelijke dat zichzelf ervaart in alle variaties. Het is een ervaring, maar het is niet wie je bent.

En dat wie je bent, mag je brengen in iedere stap op aarde. Al struikel je. Al durf je de stap niet te zetten. Juist in dat moment kun je de bron van liefde in jou ervaren. Dat wat je werkelijk bent.